kiparisissi

 

ΤΑ ΤΙΜΑΛΦΗ

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΗ

ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ 2015

 

Στο νέο ποιητικό δημιούργημα του Πάνου Κυπαρίσση, ενός εμβληματικού εκπροσώπου της γενιάς του, διακρίνουμε μια σύνοψη των συμβόλων και των εικόνων «βάθους πεδίου» που συνθέτουν τα καλλιτεχνικά παράλληλα σύμπαντα του δημιουργού. Ο Πάνος Κυπαρίσσης, είτε γράφοντας, είτε συνθέτοντας, είτε ερμηνεύοντας, είτε πλάθοντας, έχει μια βασική συνισταμένη στο έργο του που συνοψίζεται στο μότο: Η εμμονική αγωνία της ματαιότητας ως πηγή και μοχλός της ύφανσης της τέχνης του. Στο τελευταίο βιβλίο του με τίτλο «Τα τιμαλφή», μοιάζουν πλέον να εναλλάσσονται το φως με το σκοτάδι, ψηλαφώντας σπαράγματα ανελέητων εσωτερικών συγκρούσεων, βαθύτατης απελπισίας. Μιας απελπισίας που δεν είναι μόνο προϊόν της αδιέξοδης και μηδενιστικής, αλλά υπαρκτής και βασανιστικής υπαρξιακής αγωνίας, κυρίως γιατί η γνώση του τέλους δεν γίνεται αφορμή για μια άλλη ζωή. Τέτοια που οι σκέψεις και οι συγκρούσεις σε έναν ίσως ουτοπικό, ουμανιστικό κόσμο θα λύτρωναν αντί να εξοντώνουν, όπως γίνεται στο σύγχρονο αυτοκαταστροφικό κόσμο που καθημερινά βιώνουμε.

Η ποιητική σύνθεση του Πάνου Κυπαρίσση «Τα τιμαλφή» χωρίζεται σε τρία μέρη, με διακριτούς τίτλους: Η Πύλη, η Αυλή και η Σιγή. Οιδίποδας, Κίρκη, Προμηθέας, ονόματα και συμβολισμοί από αρχαία έργα αθάνατα, ανασύρονται για να γίνουν εργαλεία ερμηνείας της διαχρονικής ανθρώπινης αγωνίας. «Δεν ήξερε ο Οιδίπους…Ποια ποτάμια μαύρα θα περνούσε /τι μαύρο τα μάτια του θα ζούσαν». «Θέλει βακχείες η ζωή / οίστρο και πειθαρχία/ ξέροντας πως όλα ανήκουν του θανάτου».

Και ενώ η Πύλη, μπορεί να προσδιοριστεί συμβολικά ως η μαύρη τρύπα του Αχέροντα «να χωθείς να σωθείς/ η πολεμώντας να πεθάνεις» με την έκβαση της μάχης απελπιστικά δεδομένη υπέρ της νίκης φυσικά του θανάτου και το «Ημίφωτο επιτύμβιο/ κλείνει ξαφνικά μέχρι το χώμα/ ν’ αποθέσει τα σπασμένα δάχτυλά του/ ο νεκρός», στην Αυλή ανασύρονται μνήμες κατακερματισμένες απ’ το χρόνο, ως σανίδα ή σχεδία, σωτηρίας ή ναυαγίου. «Χαρές της μνήμης μου σβηστές», «Δηλώνεις ωστόσο παρών/ ισορροπώντας δύσκολα/ με τη ματαιότητα, παρά τη ματαιότητα». «Όσοι φίλοι μου χάθηκαν/ σιωπούν/ στην αγκαλιά ενός ήσυχου μαύρου».

Και η ολοκλήρωση, η φθαρμένη και γεμάτη πληγές πληρότητα έρχεται με την επίγνωση. Όλα έχουν ένα τέλος, που όσο κι αν αντιστέκεσαι στο τέλος το αποδέχεσαι, έστω και χωρίς να συμβιβαστείς. Πλέον επικρατεί η Σιγή, που είναι και το τρίτο μέρος της ποιητικής σύνθεσης του Πάνου Κυπαρίσση. «Ασάλευτα δένδρα σκοτεινά», «Βαθαίνει έφιππη θάλασσα/ ως της σιωπής τ’ανοιχτά». «Σε τόσο σκοτάδι βαθύ/ που κατοικεί η σαγήνη;» «Κατεβαίνει ο άγγελος ως τη σιωπή τους». Μια σιωπή που έχουν πάντα οι πραγματικοί ποιητές, όταν κατά τον Μπόρχες «ακούν τη λαλιά του αηδονιού του Θεόκριτου».  

Κώστας Χριστοφιλόπουλος

 


 

VASSILIS LAPPASΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΤΟΥ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΡΥΛΩΝ

https://www.youtube.com/watch?v=a35j2CUrXwU

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΝΗ ΔΟΥΣΚΟΥ

Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ των γνωστών δημιουργών Πάνου Κυπαρίσση και Φάνη Δούσκου, "Τα Γιάννενα του στοχασμού και των θρύλων" προέβαλε το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου στις 22.00 η ΝΕΡΙΤ PLUSκαι ταξιδέψαμε για μια ακόμη φορά στην ιστορία και την παράδοση της χιλιοτραγουδισμένης πρωτεύουσας της Ηπείρου, που είναι και ο γενέθλιος τόπος των δύο συντελεστών της σημαντικής αυτής δουλειάς.

Το ντοκιμαντέρ είχε τιμηθεί με το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Ιεράπετρας,  τον Αύγουστο του προηγούμενου χρόνου, για την καλλιτεχνική αρτιότητα και την ιστορική τεκμηρίωση του θέματος. Στο πλαίσιο του εορτασμού της εκατονταετηρίδας της απελευθέρωσης της πόλης των Ιωαννίνων, το ντοκιμαντέρ διατρέχει,  με σημαντικούς πανεπιστημιακούς μελετητές και άλλους ερευνητές,  που έχουν εμβαθύνει στο αντικείμενο την ιστορία της πόλης από τα βυζαντινά χρόνια ως τις μέρες μας είναι κεντρική αναφορά στις επιχειρήσεις της απελευθέρωσης.

Βασικές ενότητες του είναι τα βυζαντινά Γιάννενα, ο Διαφωτισμός και η ευεργεσία, το πασαλίκι των Ιωαννίνων, τα 100 χρόνια σκλαβιάς της πόλης μετά την ελληνική επανάσταση και τα 100 χρόνια της σύγχρονης πόλης.

 

 

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μάρτιος μήνας και μήνας μνήμης, γι’ αυτό η σκέψη όλων των Ελλήνων τρέχει –πού αλλού;– στο 1821. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση κι άρχισε ο αγώνας για την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό, η Ελληνική ψυχή κυοφορούσε από την άλλη κι όλας μέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, μία μόνιμη σκέψη:... Περισσότερα....
  Στη δυτική Πελοπόννησο, στην κοιλάδα του ποταμού Αλφειού, αναπτύχθηκε ο ιερότερος χώρος... Περισσότερα....
Δελφοί: Ο ομφαλός της Γης Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που... Περισσότερα....
 ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ: «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ» Η Μεσσήνη είναι μια από τις... Περισσότερα....
Παλιό Μαυρονόρος ένα μνημείο χτισμένο εκεί όπου η γαλήνη της φύσης συναντά την αρμονία των χρωμάτων << Ξέρεις τα σπίτια πεισματώνουν εύκολα σαν τα ξεγυμνώσεις   >> ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ περισσότερα.... Περισσότερα...
  Η περιήγηση στην παλιά πόλη του Ναυπλίου αποτελεί μια ομολογουμένως γοητευτική περιπέτεια,... Περισσότερα...
Άγιος Νικόλαος Κουκλιών... o θαυματουργός Βρισκόμαστε στους αγαπημένους Κουκλιούς,ένα... Περισσότερα...
  Το βοριαδάκι του φθινοπώρου που κυλάει απ’ τις πλαγιές του Κασιδιάρη μας περονιάζει και... Περισσότερα...
 
 
 ECHORAMA.GR - NTOKIMANTER
 
 

ECHORAMA ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

Οδοιπορικά του Κώστα Χριστοφιλόπουλου στην Ελλάδα του Πολιτισμού και της Ιστορίας

 
   
   
   
   

Κώστας Χριστοφιλόπουλος Twitter