Tου Κώστα Χριστοφιλόπουλου

Το νεοελληνικό κράτος, από την ίδρυσή του, εκείνο που κυρίως το χαρακτηρίζει είναι ο διαρκής διχασμός και η μόνιμη επινόηση από το εκάστοτε σύστημα εξουσίας, εμφυλιοπολεμικών συγκρούσεων. Και τα αποτελέσματα υπήρξαν πάντοτε καταστροφικά. Μόνο στον προηγούμενο αιώνα η μικρασιατική καταστροφή που οδήγησε η χωρίς όρια κόντρα βενιζελικών- βασιλικών και ο αδελφοκτόνος εμφύλιος που από νικητές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου μας κατάντησε άξιους μόνο για τη χλεύη των ηττημένων, είναι δύο παραδείγματα για το που μπορεί να οδηγηθεί ένας λαός, είτε από λάθος καθοδήγηση, είτε από εγκληματική αφέλεια.

Θα πίστευε κάποιος ότι τα παθήματα γίνονται μαθήματα. Δυστυχώς όμως στον τόπο μας, μάλλον εξακολουθεί να ανθεί η «φαιδρά πορτοκαλέα» όπως εύστοχα είχε επισημάνει ο ποιητής. Πρόσφατο παράδειγμα, την ώρα που διεξαγόταν ο οικονομικός πόλεμος του 2009-2010 που ακόμα συνεχίζεται, - στον οποίο μας είχε οδηγήσει η άφρων πολιτική της δεκαετίας του 2000-, (ένας πόλεμος επιβίωσης όχι μόνο του δικού μας έθνους), οι εφιάλτες με μορφή σειρήνων δημιουργούσαν και πάλι συνθήκες εμφυλιοπολεμικής παράνοιας. Το «οίκαδε» της Μικράς Ασίας έγινε «αντιμνημόνιο» γέμισε φρούδες ελπίδες τα μυαλά των πολιτών, και προκάλεσε, την ώρα που χρειαζόταν όσο ποτέ άλλοτε η ενότητα, ένα νέο καταστροφικό διχασμό. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουν και οι πλέον κακόπιστοι. Χώρες που είχαν μπει στα μνημόνια όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Κύπρος γύρισαν σταδιακά στην κανονικότητα και στην ανάπτυξη, έχοντας σε σύντομο χρόνο διορθώσει τα δημοσιονομικά τους. Εμείς ψάχνοντας αόρατους ή και ορατούς «εχθρούς» ή κατασκευάζοντάς τους, προσχωρήσαμε στην έντεχνα καθοδηγούμενη «λογική» που συνοψίζεται στο «για όλα φταίνε οι άλλοι». Θα αναρωτηθεί λοιπόν κάποιος γιατί οι χώρες που παράλληλα με εμάς μπήκαν σε μνημόνια τα κατάφεραν και όχι εμείς. Απλούστατα αναγνώρισαν το πρόβλημα, το πολιτικό σύστημά τους κινήθηκε ενωτικά και συντονισμένα και φυσικά εκεί δεν μπορούσαν να σταθούν λαϊκισμοί των «Ζαππείων» και του «σκισίματος των μνημονίων». Το πρόβλημα ωστόσο τείνει να επιδεινωθεί, περισσότερο ακόμη και από την υποθήκη της δημόσιας περιουσίας για εκατό χρόνια, που μας οδήγησε η τελευταία «περήφανη διαπραγμάτευση. Και αυτό γίνεται με την επικράτηση στην πολιτική και κοινωνική ζωή του παραλόγου, την αναζήτηση των αιτιών της κρίσης σε ψεκασμούς και μεταφυσική, και στην εξορία του ορθού λόγου από την πολιτική αλλά και την κοινωνική σκέψη. Ήδη έχουν αρχίσει να διαμορφώνονται οι παράμετροι του νέου καθοριστικού διλήμματος που από τη μια θα έχει το λαϊκισμό και τους θαυματοποιούς και από την άλλη την κοινή λογική. Και από το αποτέλεσμά της θα κριθεί προς τα πού θα κινηθεί στο μέλλον ο τόπος.  

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μάρτιος μήνας και μήνας μνήμης, γι’ αυτό η σκέψη όλων των Ελλήνων τρέχει –πού αλλού;– στο 1821. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση κι άρχισε ο αγώνας για την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό, η Ελληνική ψυχή κυοφορούσε από την άλλη κι όλας μέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, μία μόνιμη σκέψη:... Περισσότερα....
  Στη δυτική Πελοπόννησο, στην κοιλάδα του ποταμού Αλφειού, αναπτύχθηκε ο ιερότερος χώρος... Περισσότερα....
Δελφοί: Ο ομφαλός της Γης Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που... Περισσότερα....
 ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ: «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ» Η Μεσσήνη είναι μια από τις... Περισσότερα....
 
 
 ECHORAMA.GR - NTOKIMANTER
 
 

ECHORAMA ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

Οδοιπορικά του Κώστα Χριστοφιλόπουλου στην Ελλάδα του Πολιτισμού και της Ιστορίας

 
   
   
   
   

Κώστας Χριστοφιλόπουλος Twitter