ΒΙΕΝΝΗ ΓΕΩ Κείμενο Φωτο: Κώστας Χριστοφιλόπουλος Μουσική πρωτεύουσα, πολιτιστική πρωτεύουσα, σταυροδρόμι ανατολής και δύσης, πόλη των μουσείων και των μεγάλων μουσουργών, όπως και να την αποκαλέσεις η Βιέννη παραμένει μοναδικός προορισμός ονείρου και φαντασίας για τον σύγχρονο περιηγητή.

Πρώτη γεύση και επαφή με την πόλη το σύγχρονο και φιλόξενο αεροδρόμιο Σβέχατ, μετά από ένα ξεκούραστο ταξίδι περίπου δυόμισι ωρών. Στο λεωφορείο ακουστική απόλαυση και δημιουργία κλίματος από τις νότες του διασημότερου τέκνου της Αυστρίας του Βολφ Αμαντέους Μότζαρτ. Άλλωστε το εορταστικό έτος Μότζαρτ καθώς και όλα τα θετικά αλλά και τα αρνητικά, με την αλόγιστη εμπορική εκμετάλλευση του ονόματός του, δεν είναι μακριά. Ο φίλος που έχει αναλάβει να μας γνωρίσει την πόλη μας πληροφορεί, καθώς κατευθυνόμαστε προς το κέντρο της, πως η Βιέννη είναι η λιγότερο μολυσμένη από τις μεγάλες παλαιές πρωτεύουσες της Δυτικής Ευρώπης. Πολλές από τις όψεις της πόλης έχουν μείνει βασικά όπως τις είχαν δημιουργήσει αιώνες πριν οι κηπουροί και οι αρχιτέκτονες των ανακτόρων. Στο περίγραμμά της κυριαρχούν, το κωδωνοστάσιο του καθεδρικού ναού του Αγίου Στεφάνου, του 1433 και ο γιγαντιαίος τροχός στο Πράτερ, του 1873. Από το 1558 ως το1806 η Βιέννη ήταν έδρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ως το 1918 πρωτεύουσα της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας. Από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, αυτή η αυτοκρατορική πόλη των ανακτόρων και των βασιλικών κήπων, είναι η πρωτεύουσα μιας μικρής ορεινής δημοκρατίας της μέσης Ευρώπης. Σύμφωνα μάλιστα με μια έκφραση που αποδίδεται στον Ουίνστον Τσώρτσιλ, μοιάζει με ελέφαντα σε μια μικρή αυλή. Όπου και να στραφεί το βλέμμα μας αντικρίζουμε τα θαυμαστά κτιριακά δημιουργήματα των αυτοκρατόρων. Παλάτια, μουσεία, βασιλικοί κήποι, ιστορικό κέντρο με ναούς και μνημεία, συνθέτουν την πρώτη εικόνα της Βιέννης. Το πρώτο που ζητάμε να μάθουμε από τον φίλο που έχει αναλάβει το βάρος της ξενάγησης μας, είναι η λειτουργία και το δίκτυο του μετρό, ένα δίκτυο από τα εκτενέστερα της Ευρώπης. 2 Με το χάρτη του μετρό ανά χείρας, κατεβαίνουμε στην πλησιέστερη στάση για το ιστορικό κέντρο, γιατί καθώς βραδιάζει μόνο μικρή γεύση της πόλης μπορούμε να πάρουμε. Άλλωστε είναι τόσα πολλά που μπορεί να δει και να απολαύσει κάποιος εδώ που όπως μας εξηγούν άνθρωποι που ζουν χρόνια στην πόλη αυτή δεν έχουν προφθάσει να τα επισκεφθούν. Το ιστορικό κέντρο καλύπτεται από την συνοικία Στέφανσντομ, της οποίας οι σπειροειδείς δρόμοι και οι πλατείες αποτελούν την παλιά Βιέννη. Πολλά από τα κτίρια της περιοχής στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες, γραφεία, ταβέρνες και καταστήματα. Αυτό το τμήμα της Βιέννης, διατηρεί την μεσαιωνική του μορφή και η επιρροή της εκκλησίας είναι ιδιαίτερα εμφανής. Παρ’ όλα αυτά η περιοχή είναι πολύ ζωντανή. Τα βράδια τα μπαρ και τα εστιατόρια είναι γεμάτα κόσμο μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Στον ορίζοντα κυριαρχεί ο Καθεδρικός του Αγίου Στεφάνου, στο κέντρο της πόλης. Στο ναό σύμβολο της Βιέννης για αιώνες βρίσκονται τα λείψανα ορισμένων από τους Αψβούργους. Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο αφού η εκκλησία υπάρχει τουλάχιστον 800 χρόνια και το μόνο που έχει μείνει από τον αρχικό ναό είναι η Πύλη των Γιγάντων και οι Πύργοι των ειδωλολατρών. Το γοτθικό κεντρικό κλίτος, το χοροστάσιο και τα πλαϊνά παρεκκλήσια προήλθαν από ανακαινίσεις του 14ου και 15ου αιώνα, ενώ κάποια εξωτερικά κτίρια όπως το Κάτω Σκευοφυλάκιο είναι προσθήκες ρυθμού μπαρόκ. Το γοτθικό βέλος ύψους 137 μέτρων που βρίσκεται στην κορυφή της εκκλησίας είναι διάσημο σύμβολο της πόλης. Η εκκλησία διαθέτει σε ένα κομμάτι της σκεπής της 250.000 γυαλιστερά πλακίδια τα οποία απεικονίζουν έναν δικέφαλο αετό και τη χρονολογία 1831. Ο βόρειος πύργος της εκκλησίας έμεινε ανολοκλήρωτος, γιατί σύμφωνα με το θρύλο ο αρχιτέκτονας Χανς Πούχσμπαουμ αθέτησε τη συμφωνία που είχε κάνει με το διάβολο και πρόφερε ένα ιερό όνομα. Έτσι τον έκανε να πέσει και να σκοτωθεί. Το ψηλό θολωτό εσωτερικό του Αγίου Στεφάνου στεγάζει μία εντυπωσιακή συλλογή έργων τέχνης που καλύπτει διάστημα πολλών αιώνων. Η καμπάνα του βορείου Πύργου γνωστή ως Πούμεριν, είναι ένα ισχυρό σύμβολο της Βιέννης που αντικατοπτρίζει το ταραγμένο παρελθόν της. Η αρχική καμπάνα είχε κατασκευαστεί από τα κανόνια που άφησαν πίσω τους οι Τούρκοι, όταν εγκατέλειψαν τη Βιέννη το 1683. Το 1945, η καμπάνα έπεσε μέσα από τη στέγη, όταν μια πυρκαγιά έπληξε τον Άγιο Στέφανο. Έτσι κατασκευάστηκε μια νέα ακόμα μεγαλύτερη καμπάνα από τα υπολείμματα της παλιάς. 3 Ένα ψιλόχιονο σήμα κατατεθέν της Βιέννης, άρχισε να χορεύει ανάμεσα στα φώτα της πόλης και τα μεσαιωνικά κτίρια κάνοντάς μας να αναζητήσουμε καταφύγιο σε ένα παραδοσιακό αυστριακό κουτούκι, κοντά στο επιβλητικό μνημείο της πανώλης. Κατά την επιδημία του 1679, ο Λεοπόλδος ο Α ΄ορκίστηκε πως θα μνημόνευε την απαλλαγή της πόλης από τη μάστιγα. Όταν κόπασε η επιδημία οι αυστριακοί κατασκεύασαν αυτό τα στύλο, που απεικονίζει έναν άγιο και έναν άγγελο να επιβλέπουν την εξόντωση μιας μάγισσας που συμβολίζει την πανώλη, ενώ ο αυτοκράτορας φτερωτός προσεύχεται. Η βιεννέζικη ταβέρνα είναι γεμάτη κόσμο και εμείς μαζί με άλλους περιμένουμε υπομονετικά στην ουρά να αδειάσει τραπέζι. Η προσμονή άξιζε τον κόπο καθώς σε λίγη ώρα απολαύσαμε πικάντικες αυστριακές γεύσεις συνοδευμένες από ντόπια μπύρα. Την άλλη μέρα ξεκινήσαμε με λεωφορείο για μια περιήγηση στη Βιέννη του Ρινγκ. Με την επικράτηση των Αψβούργων η πρωτεύουσα εξακολούθησε να επεκτείνεται και να μην χωράει μέσα στα τείχη. Το 1857 ο Φραγκίσκος Ιωσήφ κατεδάφισε τα τείχη και στη θέση τους δημιουργήθηκε η περιμετρική λεωφόρος Ρινγκστράσε, που δεντροφυτεύτηκε με 4 σειρές δέντρα και πλαισιώθηκε με πάρκα και κήπους, ανάμεσα στα οποία ανεγέρθησαν μνημειακά κτίρια. Κινούμενοι στην Ρινγκστράσε, βλέπουμε το νεοκλασικό-αναγεννησιακό Χρηματιστήριο, την γοτθική Αναθηματική Εκκλησία, ευχαριστήρια προσφορά του Φραγκίσκου Ιωσήφ επειδή διέφυγε τη δολοφονία το 1853, το Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το Δημαρχείο (Ράτχαους), γοτθικού ρυθμού με αναγεννησιακά στοιχεία, που βλέπει από την πλευρά του πάρκου του και του Ρινγκ προς το Εθνικό Θέατρο (Μπούργκτεατερ), αναγεννησιακού ρυθμού με αποκλίσεις μπαρόκ. Ένα ελληνορωμαϊκό Κοινοβούλιο βρίσκεται κοντά στο Δικαστικό Μέγαρο, σε γερμανικό αναγεννησιακό ρυθμό, το οποίο πυρπολήθηκε το 1927, προφανώς για πολιτικούς περισσότερο παρά για αισθητικούς λόγους. Το αναγεννησιακό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, βρίσκονται μπροστά στους χωρητικότητας εξακοσίων αλόγων βασιλικούς στάβλους του Φίσερ φον Έρλαχ, που τώρα έχουν μετατραπεί σε χώρο εμπορικής έκθεσης. 4 Ο πιεστικός χρόνος μας επέτρεπε επίσκεψη σε ένα μόνο μουσείο και μετά από απαίτηση των μικρών της παρέας επελέγη το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Το μουσείο άνοιξε το 1889 και οι συλλογές του έχουν μεγάλη θεματική ευρύτητα, περιλαμβάνοντας αρχαιολογικά, ανθρωπολογικά, ορυκτολογικά, ζωολογικά και γεωλογικά εκθέματα. Μεταξύ αυτών υπάρχουν εκμαγεία από σκελετούς δεινοσαύρων, η μεγαλύτερη συλλογή κρανίων διεθνώς, μία από τις πλέον περιεκτικές συλλογές πολύτιμων λίθων, προϊστορικά γλυπτά, αντικείμενα από την εποχή του χαλκού και εξαφανισμένα είδη ζώων και πτηνών. Αφού τιμήσαμε το καφέ του μουσείου, με τον υπέροχο βιενουά και την εντυπωσιακή διακόσμηση, επιστρέψαμε στο Ρινγκ που είναι κατά γενική ομολογία μια από τις πιο θαυμαστές λεωφόρους της Ευρώπης. Κατά την ίδια περίοδο, της ηγεμονίας του Φραγκίσκου Ιωσήφ, αναγέρθηκαν και άλλα κτίρια με την ίδια αρχιτεκτονική και εκτός της Ρινγκστράσε. Ένα δείγμα είναι η αίθουσα συναυλιών του 1869, έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης, με τους κρυστάλλινους πολυελαίους και τη χρυσοποίκιλτη κύρια αίθουσα με τη θαυμάσια ακουστική. Τα κοντσέρτα της φιλαρμονικής δίνονται συνήθως Σάββατο απόγευμα ή Κυριακή πρωί, για το λόγο ότι τα βράδια χρησιμοποιείται από την ορχήστρα της Κρατικής Όπερας. Η μουσική εξακολούθησε να είναι το πάθος της Βιέννης, πολλούς αιώνες και για μεγάλο διάστημα η πόλη ήταν η μουσική πρωτεύουσα του κόσμου. Μία μονάχα γενιά συνθετών περιλαμβάνει τους Χάυντ, Μότσαρτ, Μπετόβεν και Σούμπερτ. Έναν αιώνα αργότερα, στη μουσική γενιά της Βιέννης ανήκαν οι Μπραμς, Μπρούκνερ, Βολφ και Μάλερ. Κορυφαίοι της γενιά που ακολούθησε ήταν οι Άρνολντ Σένμπεργκ και οι μαθητές του Άλμπαϊν Μπεργκ και Άντον φον Βέμπεργκ. Υπάρχει και η δυναστεία του Στράους, καθώς επίσης ο εύθυμος, ακαταμάχητος όμιλος των συνθετών της οπερέτας, που περιλάμβανε τον Φρανς φον Σουπέ και τον Φρανς Λέχαρ. Ο Δούναβης είναι σήμα κατατεθέν της πόλης. Παρότι διατρέχει περίπου τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα από τον Μέλανα Δρυμό μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα, οφείλει τη φήμη του κυρίως στη Βιέννη. Χάρις στο αξέχαστο βαλς του Στράους, θα παραμείνει γαλάζιος, παρότι το πραγματικό του χρώμα έχει αλλάξει προ πολλού. 5 Ο Δούναβης και οι Αψβούργοι, οι Βιτγκεστάϊν και ο Φρόιντ, ο Λος και ο Χούντερτβάσερ, τα θρυλικά καφενεία και τα ανάκτορα! Δεν υπάρχουν περιορισμοί στις εκπλήξεις που επιφυλάσσει η πόλη. Τα τρία αυτοκρατορικά παλάτια, το αχανές Χόφμπουργκ, το μπαρόκ Σλος Μπελβεντέρε και το θαυμάσιο Σλος Σένμπρουν που είχε επιλέξει η Μαρία Θηρεσία ως βασική κατοικία για την οικογένεια και την αυλή της, απαιτούν αρκετές επισκέψεις για να αποκαλύψουν τα μυστικά τους. Το Παλάτι του Σένμπρουν αποτελούσε τη θερινή κατοικία της αυτοκρατορικής οικογένειας και απαρτίζεται από το Παλάτι, τους αυτοκρατορικούς κήπους, το ζωολογικό κήπο, τη Γκλοριέτε, το Μουσείο των Αμαξών και το Λαβύρινθο. Το 1830 γεννήθηκε εδώ ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ, ο οποίος και κατοίκησε με την αυτοκράτειρα Σίσι από το 1848 μέχρι το 1916. Σήμερα το Παλάτι αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO εξαιτίας της μοναδικής αρχιτεκτονικής του, των εκπληκτικών επίπλων εποχής που διαθέτει, τους θαυμαστούς κήπους του και του πολιτικού και κοινωνικού ρόλου που έπαιξε. Τα ροκοκό διακοσμητικά μοτίβα του Νίκολαους Πακάσι εντυπωσιάζουν στις επίσημες αίθουσες του Παλατιού, όπου κυριαρχεί η λευκή επικάλυψη, συχνά διακοσμημένη με επίχρυσα ανάγλυφα πλαίσια. Τα δωμάτια κυμαίνονται από αρκετά μεγαλοπρεπή, όπως το Μιλιόνεν-Τσίμερ που είναι επενδυμένο με ξύλο συκιάς με ενθέσεις περσικών μικρογραφιών μέχρι τα απλά διαμερίσματα που χρησιμοποιούσε η αυτοκρατορική οικογένεια. Η Μεγάλη Αίθουσα, χώρος αυτοκρατορικών συνεστιάσεων, καλύπτεται από πολλούς καθρέφτες κατά μήκος της αίθουσας, το Στρογγυλό Κινεζικό δωμάτιο, το οποίο η Μαρία Θηρεσία χρησιμοποιούσε για τις ιδιαίτερες συζητήσεις της με τον πρωθυπουργό και οι τοίχοι του είναι διακοσμημένοι με λουστραρισμένες επενδύσεις και βάζα, το Γαλάζιο Κινεζικό Σαλόνι, με ζωγραφισμένες ταπετσαρίες από κινεζικά θέματα και το Vieux-Lacque, το οποίο χρησιμοποιούσε η Μαρία Θηρεσία τον καιρό που ήταν χήρα και είναι διακοσμημένο με εξαίρετη ανατολίτικη επένδυση από λάκα ήταν τα πιο εντυπωσιακά διαμερίσματα που θαυμάσαμε στην ημίωρη περιήγησή μας στο Σένμπρουν. Το μουσείο Αμαξών στο χώρο του Παλατιού φιλοξενεί τις άμαξες, τα έλκηθρα και τα ατομικά φορεία που χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά της αυτοκρατορικής οικογένειας. Το κτίριο ανήκε στην Χειμερινή Σχολή Ιππασίας. 6 Η Γκλοριέτε είναι μία αψίδα στην κορυφή των κήπων του Παλατιού, νεοκλασικού ρυθμού, η οποία σχεδιάστηκε από τον Φέρντιναντ φον Χόενμπεργκ και χτίστηκε το 1775. Από εκεί μπορεί να θαυμάσει κανείς το Παλάτι αλλά και ολόκληρη την πόλη της Βιέννης. Στους κήπους του Σένμπρουν βρίσκεται ο Οίκος των Φοινίκων, που φιλοξενεί μία μεγάλη συλλογή από εξωτικά φυτά. Περιδιαβαίνοντας τους κήπους, μαζί με το πλήθος των επισκεπτών παρατηρούμε πως οι Έλληνες επισκέπτες είναι αν όχι η πλειοψηφία, πάντως μια ιδιαίτερα ευδιάκριτη ομάδα, και τα ελληνικά ακούγονται παντού σχεδόν στους δρόμους της πόλης. Οι Έλληνες αγαπούν τη Βιέννη και για την ομορφιά της, αλλά και για τους δεσμούς που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ τους και που ανάγονται στην περίοδο της τουρκοκρατίας. Άλλωστε από την εποχή του Ρήγα που η Χάρτα του και τα βιβλία του τυπώθηκαν στη Βιέννη ως το 1821, οι επαναστατικές ιδέες των Ελλήνων έβρισκαν πρόσφορο έδαφος στην αυστριακή πρωτεύουσα. Η παρουσία της ακμάζουσας άλλοτε ελληνικής κοινότητας της Βιέννης διατηρείται σήμερα, με τα επιβλητικά κτίρια που κατασκευάστηκαν με δωρεές εύπορων οικογενειών, όπως της γνωστής οικογένειας Σίνα. Ο φίλος μας που μας οδηγεί στα αξιοθέατα και στην ιστορία της πόλης επιμένει πως δεν πρέπει να χάσουμε την μοναδική εμπειρία της εικόνας της πόλης από ψηλά και καθώς δεν είναι δυνατόν να ανεβούμε στο καμπαναριό του Αγίου Στεφάνου, μας προτείνει να επισκεφθούμε το άλλο σύμβολο της πόλης τον γιγαντιαίο τροχό στο Πράτερ. Φυσικά ο πιο σύντομος τρόπος για να φθάσεις είναι το μετρό. Το Πράτερ ήταν αρχικά περιοχή που χρησιμοποιούσαν οι αυτοκράτορες για κυνήγι. Το δάσος και τα λιβάδια ανάμεσα στο Δούναβη και τη διώρυγά του άνοιξαν για το κοινό το 1766. Το 19ο αιώνα το δυτικό μέρος του Πράτερ έγινε ένα μεγάλο πάρκο ψυχαγωγίας. Σήμερα το τεράστιο λούνα παρκ είναι γεμάτο παιχνίδια υψηλής τεχνολογίας. Μέσα στο πάρκο περιστρέφεται αργά ο γιγαντιαίος τροχός, ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της Βιέννης. Κατασκευάστηκε το 1896 από το Βρετανό μηχανικό Ουόλτερ Μπάσετ. Ο τροχός σήμερα έχει το μισό αριθμό θέσεων, λόγω μιας πυρκαγιάς που κατέστρεψε αρκετές το 1945. Όταν το βαγονέτο που βρισκόμασταν έφθασε στο πιο ψηλό σημείο, ο τροχός έκανε μια μικρή στάση και αφού ανοίξαμε το τζάμι απολαύσαμε την θέα της πόλης από ψηλά, την φωτογραφήσαμε αν και η υψοφοβία σε κάποιους από τους συνεπιβαίνοντες, ήταν εμφανής. 7 Την τελευταία μέρα της διαμονής μας στην αυστριακή πρωτεύουσα η παρέα θέλησε να πάρει μια γεύση από τα περίχωρα της Βιέννης αλλά και από τα περίφημα δάση που τη στεφανώνουν. Διασχίσαμε το δάσος, κάναμε μια μικρή στάση στο Μπάντεν όπου υπάρχει το σπίτι που έμεινε κάποιο διάστημα ο Μπετόβεν και αφού περάσαμε από μια περιοχή γεμάτη περιποιημένους αμπελώνες, καταλήξαμε σ’ ένα παραδοσιακό αυστριακό κρασοχώρι. Στους ξύλινους πάγκους της γραφικής ταβέρνας γευθήκαμε πικάντικους μεζέδες και υπέροχο βαρελίσιο κρασί, σαν ένα συμπόσιο αποχαιρετισμού και μια μικρή γεύση μιας ομορφιάς που διαρκώς μας καλεί για επιστροφή, καθώς αναχωρούμε με ένα αίσθημα ανικανοποίητου. Πως δηλαδή, είναι τόσα πολλά που πρέπει να ζήσει κάποιος σ’ αυτή την πόλη, που η πρώτη επαφή να φαίνεται επιδερμική.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μάρτιος μήνας και μήνας μνήμης, γι’ αυτό η σκέψη όλων των Ελλήνων τρέχει –πού αλλού;– στο 1821. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση κι άρχισε ο αγώνας για την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό, η Ελληνική ψυχή κυοφορούσε από την άλλη κι όλας μέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης, μία μόνιμη σκέψη:... Περισσότερα....
  Στη δυτική Πελοπόννησο, στην κοιλάδα του ποταμού Αλφειού, αναπτύχθηκε ο ιερότερος χώρος... Περισσότερα....
Δελφοί: Ο ομφαλός της Γης Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που... Περισσότερα....
 ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ: «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ» Η Μεσσήνη είναι μια από τις... Περισσότερα....
 
 
 ECHORAMA.GR - NTOKIMANTER
 
 

ECHORAMA ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

Οδοιπορικά του Κώστα Χριστοφιλόπουλου στην Ελλάδα του Πολιτισμού και της Ιστορίας

 
   
   
   
   

Κώστας Χριστοφιλόπουλος Twitter