Σαντορίνη Θήρα στο Όνειρο 1ο μέρος
Σαντορίνη Θήρα στο Όνειρο 1ο μέρος
Κείμενα Κώστας Χριστοφιλόπουλος
Φωτογραφία Βασίλης Λάππας
ΓΕΩτρόπιο τεύχος 168 Σαββάτο 28 Ιουνίου 2003
Έχουν γραφτεί τόσα πολλά λόγια θαυμασμού για την άγρια , μοναδική ομορφιά της Σαντορίνης, πού ότι και να γράψει κανείς , να μοιάζει ξαναειπωμένο.
Θυμάμαι πριν αρκετά χρόνια όταν άκουγα τις περιγραφές σεληνιακό τοπίο η για νησί της Αποκάλυψης που μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας μπορείς να συναντήσεις, παρά τις θεωρητικές γνώσεις μου για την ιδιαιτερότητα του τοπίου, είχα σχηματίσει κάποια εντύπωση που πίστευα πως είναι μάλλον υπερβολική. Ωστόσο αυτή η εικόνα αποδείχθηκε πολύ φτωχή μπροστά στην πραγματικότητα που αντίκρισα όταν επισκέφτηκα για πρώτη φορά, το νησί ηφαίστειο.
Τώρα , ακριβώς στο μεταίχμιο άνοιξης και καλοκαιριού, μια μικρή παρέα μέσα στο πλοίο της γραμμής που αργοπερνά το βόρειο άνοιγμα της καλντέρας που σχηματίζουν η Θήρα και η Θηρασία , να χανόμαστε σ’ ένα τοπίο που κυριαρχεί ο μαύρος βράχος και η σκούρα απύθμενη θάλασσα και θυμίζει << Το ταξίδι στο κέντρο της γης >>, του Ιουλίου Βερν.
Δεν είναι τυχαίο μάλιστα που κάποιοι επιστήμονες συσχετίζουν την καταστροφή της Θήρας με το μύθο της χαμένης Ατλαντίδας , στηριγμένοι στην περιγραφή που κάνει ο Πλάτων στους διαλόγους του, στον Τίμαιο και τον Κριτία , στην οποία υπάρχουν πάρα πολλές ομοιότητες.
Η καταβύθιση του κέντρου του νησιού έγινε το 1500 π. Χ. μετά από μια τρομαχτική έκρηξη του ηφαιστείου , που έθαψε κάτω απ’ τη λάβα τον σημαντικό πολιτισμό ο οποίος είχε αναπτυχθεί στο νησί και που αποκάλυψε ο καθηγητής Σ. Μαρινάτος με την ανασκαφή στο Ακρωτήρι , μιας σημαντικότατης και άριστα διατηρημένης πόλης της Εποχής του Χαλκού.
